در سال گذشته، محققان دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو نشان دادند که یک میکروموتور پر شده با اسید معده می تواند یک راکت با قدرت تشکیل حباب های گاز هیدروژن را درون بدن یک موش حمل کند. این موتورهای کوچک، که هر کدام حدودا یک پنجم پهنای یک موی انسان هستند، ممکن است یک روز به روشی بی خطر و موثرتر داروها را انتقال داده یا تومورها را تشخیص دهند. با ادامه این تلاش پیشگام به سمت افزایش انتقال و تحویل خاص مکانی با استفاده از موتور، تیم تحقیقاتی به رهبری اساتیدی چون جوزف وانگ و لیانگفانگ ژانگ در بخش مهندسی نانو در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو (UCSD)، اکنون یک میکروموتور روده را تولید کرده اند که شامل یک بدنه موتور منیزیمی (Mg) با پوشش پلیمری روده ای است. در دسامبر 2016،  طی یک مطالعه جدید، نسخه جدید ACS Nanoبا بررسی خصوصیات میکروموتورهای منیزیمی روده ای (EMgMs) منتشر شده است.