ماده ی تشکیل دهنده ی مشترک در کرم های ضد آفتاب می تواند یک پوشش ضد باکتری موثر برای ایمپلنت های پزشکی مانند ضربان ساز و مفاصل جایگزین باشد .محققان دانشگاه میشیگان دریافته اند که  پوششی ازنانوهرم های اکسید روی می تواند رشد استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) را مختل کند . این پوشش همچنین قادر است فیلم موجود بر روی مواد را تا 95 درصد کاهش دهد. هرساله نزدیک به 1 میلیون دستگاه پزشکی کاشته شده توسط MRSA و سایر گونه های باکتریایی دچار عفونت می شوند . دکتر اسکات VanEpps می گوید:"  درمان اینگونه عفونت ها بسیار دشوار است ".

درمان این عفونت ها شامل یک دوره ی مصرف طولانی مدت از آنتی بیوتیک هاست که می تواند منجر به مقاومت آنتی بیوتیکی شود و عوارض جانبی سمی نیز در پی داشته باشد . در اینگونه موارد می توان توسط جراحی ایمپلنت را جایگزین کرد که اینکار نیز برای دستگاههایی مانند دریچه های قلبی و مفاصل مصنوعی بسیار گسترده و دشوار است .بنابراین پزشکان ترجیح می دهند از بروز عفونت در مراحل اولیه جلوگیری کنند . یک گزینه مناسب ،پوشش دستگاهها با چیزهایی است که بتواند از رشد باکتری ها بر روی آن جلوگیری کند . نتایج جدید در مجله  نانو پزشکی (Nanomedicine) منتشر شده است ( " سوسپانسیون نانو ذرات اکسید روی و پوشش لایه به لایه می تواند از رشد باکتری جلوگیری کند").

اگر نانوذرات دارای شکلی شبیه هرم با پایه های شش گوش باشند ، می توانند در جلوگیری از فعالیت  آنزیمی به نام بتا گالاکتوزیداز برای شکستن لاکتوز به گلوکز و گالاکتوز که سوخت اصلی باکتریهاست، موثر ومفید باشند . شکل به کار رفته برای آنزیم و نانو ذرات بسیار مهم است . آنزیم برای اینکه بتواند لاکتوز را به قندهای کوچکتر تبدیل کند باید قادر به پیچ وتاب باشد . دو اسید آمینه اصلی و یا بلوک های ساختمانی پروتئین،  در مقابل یکدیگر  در سراسر یک شیار در آنزیم قرار میگیرند. لاکتوز در داخل شیار قرار می گیرد و اسید آمینه نیز به یکدیگر نزدیک می شوند تا شکسته شدن لاکتوز را کاتالیز نمایند . محققان معتقدند باید تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام شود .تیم تحقیقاتی پیشنهاد می کند که بخشی از نانوذرات خود را در داخل شیار قرار می دهد . با گرفتگی تنها یکی از چهار شیار، نانو ذرات می توانند کل آنزیم را از کار بیندازند. برای درک مفهوم یک پوشش ضد باکتری، گروه کوتوف برخی از دندانه ها را با نانوهرم ها پوشاندند ، سپس گروه VanEpps آنها را در داخل موادی قرار دادند که به باکتریها اجازه رشد می دهد . آنها چهار نوع باکتری را بر روی دندانه های پوشش داده شده و بدون پوشش ارزیابی کردند . بعد از 24 ساعت رشد، تعداد سلول های استافیلوکوکی زنده که از دندانه های پوشش داده شده بازیابی شده بودند،95 درصد کمتر از دندانه های بدون پوشش بود. دکتر VanEpps در این باره می گوید : " در حالیکه پوشش کاملا نمی تواند تمامی سلولهای استافیلوکوکی را از بین ببرد اما همین مقدار نیز می تواند موفقیت بزرگی باشد . "

گونه هایی همچون MRSA به طور خاص نسبت به نانوذرات اسیب پذیر هستند زیرا دیواره های سلولی آنها  ماتریسی از پروتئین و قند است . اگر نانو هرم ها به درستی کار کنند ، اینگونه پوشش ها نمی تواند مشکلی برای سلولهای انسانی داشته باشد . البته موانع بسیاری در مورد پوشش های نانوذرات و استفاده بالینی در بیماران وجود دارد . محققان باید در مورد تاثیر این پوشش ها بر روی سلولهای انسانی اطلاعات کافی داشته باشند . دکتر کوتوف معتقد است که فعالیت های ضد باکتری قوی در برابر MRSA و دیگر عوامل بیماری زا بسیار جالب و شگفت انگیز است  اما باید مکانیسم عملکرد این مواد ضد باکتری بر روی انسان نیز مورد بررسی قرار گیرد.

منبع : http://www.nanowerk.com/nanotechnology-news/newsid=41820.php