نانوذرات می توانند انواع مختلفی از داروها را به سلول های مختلف تحویل دهند. به عنوان مثال برخی از این نانوذرات قادرند داروهای شیمی درمانی را به سلول های سرطانی برسانند.  اما برای اینکه  چنین نانوذراتی بتوانند به بهترین شکل ممکن داروها را به سلول های هدف برسانند، باید به شیوه هوشمندانه ای عمل کنند تا سلول های بدن آن ها را به عنوان مهاجم شناسایی نکند.  سیستم ایمنی بدن تمایل دارد نانوذرات سنتزی و مصنوعی را دفع کند و همین امر یک مانع بزرگ برای استفاده از فناوری نانو در پزشکی است. نانوذراتی که به طور سنتزی تهیه می شوند  در عرض چند دقیقه توسط سیستم ایمنی بدن انسان گرفته شده و دفع می گردند. با اینحال با قرار دادن نانوذرات در پوشش ها و غشاهای سلولی می توان چنین مشکلی را حل کرد.

 همین موضوع به توسعه طبقه بندی جدیدی از نانوذرات زیستی منجر شده است که مزایای نانومواد سنتزی و طبیعی را با هم ترکیب می کند. این نانوذرات که با غشاهای سلولی پوشانده شده اند  توسط هسته نانوذرات سنتزی شناسایی می شوند که با غشاهای سلولی طبیعی پوشانده می شوند. پوشش غشاهای سلولی پلتفرمی است که  نشان دهنده روش سریع و آسان بالا- پایین برای طراحی نانوحامل هایی با سطح موثر است . نانوذراتی با غشای سلولی  خاصیت سلول های منبع را که غشاها از آن استخراج شده اند تقلید می کنند.  دانشمندان در یک مقاله مروری از دانشگاه کالیفرنیا مرور و بررسی جامع و کاملی در مورد این فناوری فراهم کرده اند.

 

این دانشمندان در مقاله خود، تاکید خاصی بر روی انواع مختلفی از پوشش های غشایی داشته اند. آن ها مزایای این پوشش ها را برای کاربردهای خاصی مورد بررسی قرار داده اند.  همانطور که می دانید غشاهای سلولی از لیپیدها، پروتئین ها و کربوهیدرات ها تشکیل شده اند. لیپیدها مسئول ساختار دو لایه ای و سیالیت  غشاها هستند. این در حالیست که نقش مهمی در سیگنال دهی هم بازی می کنند.  پروتئین ها و کربوهیدرات ها هم مسئول  قابلیت ها و عملکردهای اتصالی غشاها می باشند.  پوشش غشاهای سلولی اولین بار در سال 2011 مورد استفاده قرار داد. آن سال محققان به طور مستقیم از غشاهای سلولی به عنوان ماده ای برای پوشش نانوذرات استفاده کردند. با انتقال لایه خارجی سلول  به سطح نانوذرات، پیچیدگی غشا  با همه لیپیدها، پروتئین ها و کربوهیدرات هایش می توانند زنده بمانند و  داروهای خود را به خوبی به سلول های هدف برسانند.  این نانوذرات می توانند از مزایای نانوذرات سنتزی و طبیعی بهره ببرند و برای کاربردهای متعددی همچون تحویل و رسانش دارو، سم زدایی،  تشخیص زیستی، تصویربرداری و سایر موارد  مورد استفاده قرار گیرند.

 

 نانوذرات پوشش داده شده با غشای سلولی گلبول های قرمز:

 این مفهوم  برای اولین بار از سلول های قرمز به عنوان ماده غشایی اولیه استفاده کرد. گلبول های قرمز که مسئول اکسیژن رسانی به سطح بدن هستند می توانند در بازه زمانی بیش از 4 ماه در بدن انسان زنده بمانند. توانایی این سلول ها  برای جریان یافتن در بازه زمانی گسترده، خاصیت بسیار مطلوبی برای رسانش دارو توسط نانوذرات است.  نانوذرات پوشش داده شده توسط گلبول های قرمز  اولین سیستم گزارش شده در این حوزه است و اخیرا مطالعات زیادی بر روی آن انجام شده است. توسعه سریع این پلتفرم به خاطر  جمع آوری سریع سلول هاست که باعث می شود جمع آوری غشاها ساده و مقیاس پذیر باشد.

ناتوذرات پوشش داده شده با غشای پلاکتی:

با وجود موفقیت نانوذرات پوشش داده شده با گلبول های قرمز، سایر انواع سلول های خونی با قابلیت های منحصر به فرد مورد بررسی قرار گرفت. یکی از سلول های مهم  پلاکت ها بود. اصلی ترین عملکرد پلاکت ها حفظ هموستاز است.  همچنین پلاکت ها قابلیت ها و عملکردهای دیگری هم دارند که می توانند برای بدن بسیار مهم و ضروری باشند.

نانوذرات پوشش داده شده با گلبول های سفید:

 غشاهای مشتق شده از گلبول های سفید نیز برای پوشش نانوذرات مورد استفاده قرار گرفته اند. گلبول های سفید خون  می توانند عملکرد دفاعی و ایمنی برای بدن داشته باشند.